Laten zien wat werkt: invoeren van persoonsgerichte zorg

Op 21 september organiseerde ZO! de tweede projectleiders bijeenkomst, met het thema: “Laten zien wat werkt”. De deelnemers zijn betrokken bij het opstellen en uitvoeren van projecten bij zorggroepen binnen het Scan & Plan programma.

Tijdens deze bijeenkomst hebben we met 28 projectleiders van de verschillende zorggroepen kennis en ervaringen uitgewisseld over het evalueren van de Kom Verder projecten. Samen op zoek naar hoe je voortgang en resultaten het beste zichtbaar kunt maken om een stap verder te komen met de implementatie van persoonsgerichte zorg.

In de voorbereiding van het plan van aanpak wordt al heel zorgvuldig nagedacht welke activiteiten passen bij de visie en ambitie van de zorggroep om persoonsgerichte zorg een stap verder te brengen. Vragen als welke interventies dragen bij aan ons doel? Hoe gaan we patiënten betrekken? Welke hulpmiddelen gaan we inzetten? Op welk soort praktijken, huisartsen, praktijkondersteuners en patiënten richten we ons? Pas als het plan uitgevoerd wordt, blijkt of het werkt. Waar lees je resultaten van elke stap aan af? Wanneer is een (deel van het) project geslaagd? En kun je verder met de volgende stap?

Feedback met video-opname

Een aantal gehoorde voorbeelden die goed werkten in de praktijk waren: het geven van feedback aan de praktijkondersteuner door met video of audio opnames te maken tijdens een consult. Binnenkort publiceert ZO! over de verschillende consult modellen een serie interviews en filmpjes met zorgprofessionals en patiënten.

Per huisartspraktijk of gezondheidcentrum zelf een verbeterplan opstellen droeg bij aan betrokkenheid van de zorgprofessionals. Door met elkaar na te denken over hoe in hun praktijk persoonsgerichte zorg vormgegeven kan worden, in samenspraak met patiënten, komt persoonsgerichte zorg gezamenlijk tot stand; een ander succesvol en praktisch voorbeeld was om een taalloket voor laaggeletterden in de huisartspraktijk te plaatsen in plaats van in een bibliotheek, met ondersteuning van vrijwilligers. Een ander voor de deelnemers herkenbaar advies was ook om het geheel klein en praktisch te houden.

Er was ruim gelegenheid om van de andere projecten te horen hoe zij de evaluatie aanpakken, wat goed lukt en tegen welke problemen ze oplopen. Voor de coöperatie Zelfzorg Ondersteund is deze input weer belangrijk om beleid op aan te laten sluiten, en zorgprofessionals de ondersteuning te kunnen geven die nodig is. Ook wil ZO! met kwantitatieve resultaten de voortgang meten, als input voor de social return on investment-analyse.